حوزه واقعیت افزوده ، مجازی و ترکیبی

چرا 5G واقعیت مجازی را متحول می‌کند!

کنفرانس Siggraph 2019 نشان داد چرا واقعیت مجازی وایرلس به فناوری 5G یا Wi-Fi 6 نیاز دارد

هدست های واقعیت مجازی در پنج سال گذشته پیشرفت های زیادی داشته اند و در پنج سال آینده به دلیل پیشرفت های به دست آمده در فناوری نمایش و گرافیک کامپیوترها ، گام های بلندتری به جلو برخواهند داشت .  ولی آن طور که من امسال در کنفرانس Siggraph  در لس آنجلس دیدم ، نسل جدید فناوری های وایرلس حلقه ی مفقوده برای مرحله ی بعدی تکامل واقعیت مجازی هستند چون نسل فعلی سخت افزار واقعیت مجازی وایرلس ، غوطه ورشدن روان و بدون تاخیری که کاربران انتظار دارند را فراهم نمی کند .

بسیاری از شرکت کنندگان در کنفرانس Siggraph محصولات جدیدشان را با استفاده از هدست های وی آر شرکت های دیگر عرضه کردند . این شرکت ها شامل بازیگران عمده ای مانند اینتل و تعداد زیادی از صنعتگران و شرکت های کوچکتر می شدند . تقریبا تمام هدست ها به کابل متصل بودند . علت این کار استفاده از توان پردازشی یک کامپیوتر در همان نزدیکی بود و نه تامین امنیت نمایشگاه . دلیل این کار مشخص بود . شرکت هایی که از بالاترین گرافیک کامپیوتر استفاده می کنند معمولا مایل هستند که از تمام پهنای باند و حساسیتی که یک ارتباط سیمی فراهم می کند ، بهره مند شوند .

یک استثنای قابل توجه شرکت AMD بود که یک دِموی آن (  نمونه ای از یک محصول که برای آشنایی مشتریان ، قبل از عرضه ی محصول به بازار ، به نمایش گذاشته می شود . ) با عنوان « وی آر وایرلس و ردگیری اشعه » توجه مرا جلب کرد . من به سمت دِمو رفتم و مردی را دیدم که سرگرم یک بازی شوتِر اول شخص ( بازی Raw Data ) بود که در آن از هردودست استفاده می شد و از آن لذت می برد . صحنه ی بازی از یک pc ( کامپیوتر شخصی) full tower  ( کیس های فول تاور ابعاد بزرگ تری دارند . ) استریم می شد . یک نماینده ی AMD گفت که آن پی سی از دو کارت گرافیک جدید مدل Radeon و هم چنین یک روتر وایرلس اختصاصی برخوردار می باشد تا بتواند ارتباط بدون وقفه ای برای استریم کردن با هدست (Vive Focus Plus  شرکت HTC ) داشته باشد .

باید یادآوری کرد که هدست و روتر هر دو از تکنولوژی نسل فعلی وای فای ( استاندارد 802.11ac که به آن Wi-Fi 5 هم گفته می شود ) استفاده می کردند نه نسخه ی بعدی که قرار است به بازار عرضه شود ( استاندارد 802.11ax یا Wi-Fi 6 ) و نه نسخه ی مشابه ولی نامرسوم آن ( استاندارد 802.11ay )  . برخی از کاربران پی سی در خانه از ارتباطاتی با استفاده از فناوری 802.11ac برای استریم کردن بازی به هدست هایی مانند Oculus Quest استفاده می کردند ولی شرکت Oculus با ذکر این دلیل که استریم کردن با استفاده از وایرلس روی آن زیرساخت یک تجربه ی همراه وقفه و با کیفیت پائین را ایجاد می کند ، یکی از اپلیکیشن های استریم کردن را از دور خارج کرد . به جای آن HTC و دیگر شرکت ها مبدل های وایرلسی برمبنای فناوری   WiGig که نسخه ی قبلی استاندارد 802.11ay می باشد و فناوری رایجی هم نیست را می فروختند . WiGig از یک ارتباط با طول موج میلیمتری استفاده می کند تا جایگزینی با پهنای باند بالا و تاخیر کمتر ارائه کند .

وقتی من از هدستی که AMD ارائه کرده بود استفاده کردم تا یکی از بازی هایی را که به خوبی با آن آشنا هستم (Space Pirate Trainer  ) اجرا کنم ، متوجه تاخیر بین حرکاتم و آنچه در هدست اتفاق می افتاد شدم . مساله ای مهم که باعث می شد نتوانم حتی هدف های متحرک ابتدایی بازی را مرتبا مورد اصابت قرار دهم . این اتفاق با استفاده از بهترین سخت افزارها به وقوع پیوست . این مساله از این که روی یک کامپیوتر خانگی با اتصال اینترنت اشتراکی ، یک کارت گرافیک و هر هدستی که توان خریدش را دارید تجربه ی وی آر وایرلس بی کیفیتی داشته باشید بدتر است . انجام یک تست روی یک دستگاه AMD کاملا مجهز با یک روتر اختصاصی ، دو کارت گرافیک و یک هدست 600 دلاری مدرن به وضوح نشان می دهد که با وجود این که Wi-Fi 5 پهنای باند زیادی را فراهم می کند ، عاملی است که جلوی داشتن یک تجربه ی وی آر روان و بدون تاخیر را می گیرد .

یکی از مزایای اصلی تکنولوژی سلولی 5G کاهش شدید تاخیر است . به گونه ای که ارتباط بین دستگاه های فرستنده و گیرنده در شرایط مناسب ، همزمان (بدون وقفه) خواهد بود . حتی اگر کامپیوتری که عملیات را انجام می دهد در خانه ی شما نباشد و هدست موجود تقریبا قابلیت پردازش نداشته باشد ،  این هدست وی آر باید از دقت پیکسلی و حساسیتی که در حال حاضر فقط با یک ارتباط سیمی قابل تحقق است برخوردار باشد .  هدستی که هم بتواند یک استریم 5G را دریافت کند و هم قابلیت پردازش داشته باشد حتی از این هم بهتر است .

به نظر می رسد وای فای پیچیده تر است . استاندارد 802.11ax یا Wi-Fi 6 تجربه ی استفاده از استاندارد 802.11ac یا همان    Wi-Fi 5 که کاربران برای سال ها داشته اند را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد . این کار با استفاده از همان بازه ی بسامد وایرلس تکنولوژی قبلی ( 2.4 GHz تا 5 GHz ) انجام می شود و به طور همزمان پهنای باند بیشتری را به وسایل بیشتری می رساند . این که بتوان تمام جزئیات گرافیکی که یک تجربه ی وی آر نزدیک به واقعیت نیاز دارد را فراهم کرد دستاورد بزرگی است ولی این که آیا تاخیر به اندازه ی قابل توجهی کاهش می یابد هنوز مشخص نیست . گزارشاتی بوده است که ممکن است Wi-Fi 6 تاخیر را در مقایسه ی با Wi-Fi 5  ،هفتاد و پنج درصد کاهش دهد ولی مهندسانی که روی تکنولوژی 802.11 کار می کنند هنوز مشغول کار روی استانداردی هستند که حساسیتی برابر یا بیشتر از حساسیت در حد هزارم ثانیه ای فناوری 5G را فراهم کند . هنوز مشخص نیست که روترهای Wi-Fi 6 که به زودی رایج می شوند یا روترهای تخصصی بر مبنای نسخه ی مشابه 802.11ay که دارای طول موج میلیمتری است مبنای کار در بیشتر هدست های وی آر وایرلس غیر سلولی ( هدست هایی که بر مبنای فناوری 5G یا نسخه های قبلی آن کار می کنند را سلولی می گویند . ) قرار می گیرند .

در حال حاضر بیشتر بحث ها در مورد استریم کردن روی هدست های واقعیت مجازی از طریق وایرلس که تجربه ای نزدیک به واقعیت ایجاد کند در حد تئوری است و عملیاتی نشده است . کاربران همین الان هم می توانند محتوای سه بعدی و 360 درجه را با استفاده از کامپیوترهایی که در دسترسشان است و از طریق اینترنت استریم کنند . ولی مانند اولین روزهایی که ویدئوهای دوبعدی ارائه شده بودند ، این محتواها حتی اگر مصنوعی به نظر نرسند از تراکم پیکسلی پایینی برخوردارند و هم چنین با وقفه پخش می شوند و احساس غوطه وری محدودی را ایجاد می کنند . این موضوع حتی وقتی که استریم کردن از طریق سرورهای شرکتی مانند Youtube انجام شود که در استریم کردن تخصص و سابقه ی زیادی دارد ، صدق می کند . ولی در کنفرانس Siggraph مشخص بود که هم تولیدکنندگان محتوا و هم توسعه دهندگان سخت افزار گرافیکی کامپیوتر اهداف بسیار بزرگتری از آن چه که هدست های کنونی می توانند فراهم کنند برای وی آر دارند.  آن ها فقط منتظر هستند که فناوری وایرلس به اندازه ی لازم توسعه پیدا کند تا بتوانند قابلیت های جدید وی آر را ارائه کنند .

منبع VentureBeat

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.