اخبار و نقد بازی و نرم‌افزار واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، بررسی هدست های واقعیت مجازی oculus , htc vive , valve index , PSVR

نقد و بررسی Hand Physics Lab

عنوان Hand Physics Lab عنوانی است که کاملاً حول محور فناوری ردیابی دست Oculus Quest می‌گردد، این عنوان ۸۰ مرحله از شما می‌خواهد کارهای به‌ظاهر ساده و درعین‌حال عجیب را انجام دهید. بااین‌حال زمانی که به بخش دقت و استمرار ردیابی دست هدست Quest می‌رسیم نتیجه کاملاً متفاوت خواهد شد و اگر مواظب نباشید این عنوان برای شما طاقت‌فرسا خواهد بود.

مشخصات:

  • انحصاری سری هدست Oculus Quest
  • منتشر شده در ۱۲ فروردین ۱۴۰۰
  • قیمت ۱۰ دلار
  • توسعه داده شده توسط Dennys Kuhnert و Holonautic

ویدئو

گیم‌پلی

امتحان کردن ردیابی دست برای چند بار اول واقعاً سرگرم است و زمانی که حرکات انگشت خود را در واقعیت مجازی می‌بینید، می‌تواند یکی از موارد جالب برای کاربر باشد. با آن که یکی از شعارهای Quest استفاده کمتر از کنترلر فیزیکی بود، روش ردیابی دست خیلی توسط توسعه دهندگان تحویل گرفته نشد و یکی از مهم‌ترین دلایل آن کمتر بودن مقدار استمرار ردیابی دست به کنترلر Touch توسط هدست است.

Hand Physics Lab با مجازی کردن دستان کاربر از آن‌ها می‌خواهد به‌جای تعامل فیزیکی با شیء، با دقت زیاد حرکات یک جفت عضله با قابلیت کمتر را بازسازی کنند. زمان تجربه این عنوان شاید احساس کنید در حال بازی‌کردن Surgeon Simulator هستید اما ردیابی دست‌ها مستمر انجام نمی‌شود. پیش‌بینی زمانی که ردیابی دست‌کار نمی‌کند سخت است و در این حین ممکن است لامپی را که سعی داشتید طی پنج دقیقه گذشته سفت کنید به دورترین نقطه‌ای که جاذبه از آن پشتیبانی می‌کند، پرت شود.

با آنکه ردیابی دست مشکل هدست Oculus است، اما Hand Physics Lab توانسته با قدرت مشکلات مشابه مربوط به خود را ایجاد کند. گیف زیر به‌عنوان‌مثال یکی از عالی‌ترین لحظه‌هایی است که ردیابی دست درست کار می‌کند و در این حالت شما با این مقدار از لرزش روبه‌رو خواهید بود. در بدترین حالت دست مجازی کاملاً کار نمی‌کند.

البته که این مشکل می‌تواند به‌صورت طنزی بازهم به دلیل دقیق نبودن ردیابی دست هدست باشد. همچنین می‌توان این بازی را با کنترلرهای Touch انجام داد اما سطح مهارت مورد نیاز را به‌قدری پایین میاورد که عنوان دیگر ارزش بازی‌کردن را ندارد. این مورد منطقی است زیراکه هدف توسعه گران انجام عنوان با استفاده از سیستم ردیابی دست بوده است.

مانند Surgeon Simulator گیرکردن دست مجازی در اشیا زمانی که دست فیزیکی شما در حال حرکت است، بلامانع است. زمانی که ردیابی دست به‌خوبی انجام می‌شود این عنوان می‌تواند سرگرم‌کننده باشد اما زمانی که ردیابی از کار می‌افتد و شما نمی‌دانید مطمئن نیستید دقیقاً چه اتفاقی افتاده است، بازی‌کردن این عنوان مانند مشت به کسی در خواب است که به دلایل مشخص کاملاً بی‌اثر است.

Hand Physics Lab

در Hand Physics Lab شما ۸۰ مرحله را پشت سر می‌گذارید، بیشتر این مراحل به‌قدری معمولی است که می‌توانید از یک شامپانزه توقع داشته باشید آن مراحل را انجام دهند. به‌عنوان‌مثال: فشار دادن سه دکمه. مرتب کردن چند مکعب رنگی. روی‌هم قراردادن چند مکعب رنگی. رنگ کردن تخم‌مرغ‌ها با رنگ‌های مختلف. در میان این مراحل دیگر مراحلی وجود دارد که نسبتاً می‌تواند آن‌ها را معماگونه محسوب کرد زیرا برای انجام آن‌ها نیاز به‌دقت و صبر برای انجام آن‌ها دارید؛ مانند قاب زدن یک مکعب زمانی که پرتاب می‌شود یا حرکت‌دادن چندین مکعب از میان لوله‌ها با قدرتی تله‌پاتی گونه.

به‌احتمال زیاد زمانی که آخرین مرحله Hand Physics Lab را تمام کنید از آن ناامید شوید زیرا این عنوان بیشتر شبیه یک دمو برای به رخ کشیدن فناوری‌های استفاده شده در دستگاه است تا یک بازی کامل. بااین‌حال باید گفت این عنوان محتوا جالبی هم در خود قرار داده است؛ برای اینکه از این محتوا لذت ببرید باید مراحل را کامل کنید و با کسب ستاره فعالیت‌های مختلف را در بخش سند باکس (بخشی که می‌توانید آزادانه و خلاقانه از المان‌های بازی استفاده کنید و اگر بخواهیم منصف باشیم این بخش ارزشش را دارد) آزاد کنید.

جدا از مشکلات ردیابی دست، امیدوار بودیم که بازی پازل‌های بزرگ‌تر و بهتری را ارائه دهد. در بازی سوسویی از پازل‌های جذاب دیده می‌شد و امید است که در آینده تعداد بیشتری از این پازل‌ها به این بازی اضافه شود.

غوطه‌وری

بازهم باید گفت مشکلات ردیابی دست پتانسیل بازی را محدود کرده است. اگر ردیابی دست هدست Quest بالفرض کاملاً ثابت کار می‌کرد و بازی از قصد و با نیت کمدی به آن لرزش را اضافه می‌کرد، ممکن بود ارزیابی بازی کاملاً متفاوت باشد.

یکی از مقاله‌نویسان این صنعت بعد از یک ساعت طاقت‌فرسا و پشت‌سرهم (اگر بخواهیم منصف باشید هر ده دقیقه یک‌بار باید هدست را از روی چشم برداشت و به چشم‌ها زمان استراحت داد) متن زیر را نوشته است:

احساس می‌کنم با نوشتن این متن از یک بیماری هدردادن زمان رنج می‌برم. من همین‌الان یک ساعت مستمر Hand Physics Lab را بازی کردم و در حال حاضر احساس می‌کنم دستانم دو تکه گوشت ضعیف هستند که آن‌ها را مانند عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی کنترل می‌کنم.

در حال حاضر برای نوشتن این متن به تمرکز بالایی نیاز دارم تا دستانم را هماهنگ نگه دارم تا بتوانم به‌درستی تایپ کنم، از طرف دیگر احساس سنگینی و بی‌خاصیتی نسبت به بازوهایم دارم.

این بازی می‌تواند احساس شما نسبت به دانستن مکان دستتان بدون نگاه‌کردن به آن را به هم بریزد. به‌صورت دقیق‌تر باعث ایجاد «توهم انتقال بدن» می‌شود، این حس را می‌توان با پنهان کردن واقعی از میدان دید فرد و قراردادن یک دست مصنوعی در میدان دید فرد ایجاد کرد. در نهایت دو حرکت مشابه مانند لغزش پر را بر روی دو دست واقعی و مصنوعی انجام می‌دهید (مشخصاً دست واقعی هنوز باید خارج از میدان دید فرد باشد)، این کار باعث ایجاد حسی می‌شود که اسم علمی آن «رانش ادراکی (proprioceptive drift)» است و در این موقع فرد مورد آزمایش احساس می‌کند که دست مصنوعی همان دست خودش است.

به دلیل تمام مدت با دقت زیادی به دستان مجازی نگاه می‌کنید که با دستان فیزیکی‌تان هماهنگ نیست امکان دارد بعد از برداشتن هدست زمان انجام کارهایی که نیاز به هماهنگی دو دست دارند، احساس ضعف کنید. بازی‌کردن در مدت‌زمان‌های کمتری مانند ۱۰ دقیقه می‌تواند این مشکل را کمتر کند. اگر با این حس مواجه شدید کمی استراحت کنید تا دوباره حستان نسبت به دستانتان به حالت عادی برگردد.

همچنین انجام حرکات دست با سرعت کمتر هم می‌تواند این حس بعد از خروج از هدست را به حداقل برساند، در کل توقع تعاملات عادی را از این بازی نداشته باشید.

راحتی

Hnad Physics Lab را می‌توان به‌صورت نشسته، ایستاده و در فضای مختلف بازی کرد. جدا از قضیه ایجاد توهم این بازی یکی از راحت‌ترین بازی بین تجربه‌های واقعیت مجازی محسوب می‌شود زیرا حرکات در بازی به‌جای مصنوعی بدون (مانند چرخش نرم، چرخش لحظه‌ای یا تلپورت که معمولاً با فشار دادن دکمه کنترلر انجام می‌شود) به‌صورت فیزیکی انجام می‌شود.

منبع RoadToVR
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.