اخبار و نقد بازی و نرم‌افزار واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، بررسی هدست های واقعیت مجازی oculus , htc vive , valve index , PSVR

رونمایی فیسبوک از کنترلر مچی خود

امروز فیس‌بوک از تعدادی از جدیدترین تحقیقات و الهامات خود برای دستگاه‌های مچی ورودی اطلاعات که این شرکت انتظار می‌برد تا در آینده به اجزای اساسی فعل‌وانفعال و لامسه‌ای در فناوری‌های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی تبدیل شوند رونمایی کرد. این دستگاه که فعلاً در مرحله طرح اولیه و تحقیقاتی به سر می‌برد، سیگنال‌های الکتریکی در دست کاربر را برای ردیابی داده‌های عمدی حس می‌کند. علاوه بر اینکه این دستگاه به‌عنوان یک ورودی دکمه‌ای ساده کار می‌کند، این شرکت ادعا کرده که این دستگاه می‌تواند تا تایپ کردن دقیق و بدون کیبورد و حتی قابلیت‌های بیشتری را فراهم کند.

در یک گزارش خبری که این هفته منتشر شد، محققان بخش تحقیقات آزمایشگاه واقعیت کمپانی فیس‌بوک برخی از آخرین دستاوردهای خود را در حوزه توسعه یک فناوری جدید برای ورودی اطلاعات به اشتراک گذاشتند و این محققان ادعا داشتند که این فناوری در آینده اساس فعل‌وانفعالات در دستگاه‌های واقعیت گسترده را شکل خواهند داد. این گروه ویدئویی مفهومی را مبنی‌بر قابلیت‌های ممکن با این فناوری را به اشتراک گذاشتند.

در پشت این ویدئو مفهومی، محققان بخشی از روند تلاش‌های در حال اتفاق تا به ثمر نشستن این فناوری را شرح دادند.

فناوری ورودی اطلاعات بر روی مچ

محققان فیس‌بوک به نظر اکثراً قانع شده‌اند که فناوری کنترلر مچی بهترین محصول ارائه‌شده‌شان به‌عنوان یک دستگاه ورودی اطلاعات “همیشه همراه” که کمترین اصطکاک در فعل‌وانفعالات را در تجربه‌های واقعیت گسترده فراهم می‌کند می‌باشد.

درواقع فیس‌بوک فناوری ورودی اطلاعاتی را که در همایش CTRL-Labs 2019 ارائه کرد را توسعه داده و به فناوری حال حاضر دست‌یافته است.

نقطه قوت این کنترلر مچی استفاده از حس‌گرهای الکترومیوگرافی (EMG) است که می‌توانند سیگنال‌های الکتریکی که عضلات دست شما را کنترل می‌کنند را ثبت کنند. علاوه بر ثبت جهت‌های کلی حرکت دست، محققان اذعان دارند که EMG می‌تواند برای ثبت حرکات جداگانه انگشتان دست با دقت یک میلی‌متر نیز استفاده شود. در ویدئویی که توسط این شرکت منتشر شد فیس‌بوک اعلام کرد که حرکات دستی که در پایین نمایش‌داده‌شده‌اند تماماً توسط EMG کشف و ثبت می‌شوند:

مچی

درحالی‌که موارد استفاده از این تکنولوژی در کوتاه‌مدت ممکن است قابلیت “دکمه همواره در دسترس” بودن را فراهم کند که کاربر می‌تواند برای تأیید انتخاب‌های محتوا محوری که در حین استفاده از دستگاه‌های واقعیت افزوده به وجود می‌آید استفاده کند، محققان می‌گویند که بعدها این فناوری برای انجام عمل و فعل انفعال بر روی اشیا مجازی و یا حتی برای تایپ کردن بدون استفاده از کیبورد استفاده خواهد شد.

طبق گفته محققان: “استفاده این فناوری شبیه به این است که شما قادر باشید تا با استفاده از EMG با سرعت بالا بر روی میز یا حتی بر روی پاهای خود تایپ کنید، حتی با سرعتی بیشتر از سرعتی که ممکن است بر روی کیبورد فیزیکی تایپ کنید. در حقیقت، از زمانی که این گروه در سال 2019 به FRL پیوست، تیم CTRL-Labs گام بزرگی در راستای تولید مدل‌های شخصی‌سازی‌شده، با کاهش زمان آموزش کیبوردهای شخصی‌سازی‌شده برای وفق پیداکردن با هر تکنیک یا سرعت تایپی برداشته است.”

محققان مفهومی از چگونگی کارکرد عملی و ابتدایی کیبوردهای شخصی‌سازی‌شده، با استفاده از نمونه‌های اولیه پوشیدنی برای ممکن کردن تایپ سریع بدون استفاده از کیبورد را به اشتراک گذاشتند:

فرای تایپ کردن، محققان اذعان دارند که امکان تشخیص حرکت انگشتان از مچ دست این قابلیت را برای کاربران فراهم می‌کند تا اشیا را دست‌کاری کنند. ویدئوی مفهومی دیگری که منتشرشده است این موضوع را در عمل نشان می‌دهد:

مچی

هرچند که این تیم معتقد است در آینده کاربران قادر خواهند بود تا با آموزش به مچ‌بند برخی از دستورات را حتی بدون هیچ حرکت فیزیکی انجام دهد.

هرچند که این کمپانی اذعان دارد که این دستگاه ورودی اطلاعات مچی وابسته به دستگاه عصبی است، و این مرزی بین دستگاهی وابسته به شبکه عصبی و دستگاهی که ذهن را می‌خواند مشخص می‌کند.

طبق صحبت‌های محققان: “این فناوری هیچ ارتباطی با خوانش ذهن افراد ندارد. با این دید به آن نگاه کنید که: شما تعدادی زیادی عکس می‌گیرید و تصمیم می‌گیرید فقط تعداد کمی از آن‌ها را به اشتراک بگذارید. همین‌طور، شما تعداد زیادی از افکار را در ذهن خود دارید و فقط تصمیم می‌گیرید تا برخی از آن‌ها را عملی کنید. وقتی این اتفاق می‌افتد، مغز شما به دستان و انگشتانتان سیگنال‌هایی را ارسال می‌کند که به آن‌ها دستور می‌دهد تا در جهات خاصی حرکت کنند تا اعمالی مانند تایپ کردن یا تکان خوردن را انجام دهند. این بدین معناست که سیگنال اعمالی که شما تصمیم به انجام آن‌ها را گرفته‌اید در مچتان ثبت می‌شوند و به دستورات دیجیتالی برای دستگاهتان ترجمه می‌شوند.”

لامسه همیشه فعال

مچی

برای دستگاهی که شاید آن را در تمام طول روز در دست داشت، محققان معتقدند که یک مچ‌بند می‌تواند مکان خوبی برای ثبت لامسه نیز باشد.

در همین راستا این کمپانی انواع مختلفی از فناوری‌های تشخیص لامسه در مچ را امتحان کرده است.

یکی از طرح‌های اولیه که Bellowband نام دارد که درون مچ‌بند دستگاه قرار می‌گیرد و دارای کیسه‌هایی با یک‌چهارم اندازه هستند که می‌توانند خالی بمانند یا باد کنند تا بر مچ دست کاربر فشار وارد کنند. انواع مختلف لامسه می‌توانند با استفاده از جای‌گشت‌های مختلف کیسه‌ها و یا نبض زدن آن‌ها با ریتم‌های مختلف حس و ثبت شوند.

دیگر طرح اولیه‌ای که Tasbi نام دارد (کوتاه شده Tactile and Squeeze Bracelet Interface) از شش فعال‌کننده لرزان دور مچ به همراه دسته‌ای از مکانیزم‌های فشار محور مچی استفاده می‌کند که می‌تواند به‌صورت پویا تنگ شود و به مچ کاربر فشار وارد کند.

محققان می‌گویند که این‌گونه از طرح‌های اولیه به شرکت کمک می‌کنند تا دریابد که کدام فناوری بازخورد لامسه‌ای ارزش دنبال‌کردن و توسعه دادن را دارد.

هوش مصنوعی هم‌بافتی

بخش عظیمی از دیدگاه آینده‌نگرانه فیس‌بوک در حوضه واقعیت افزوده و یک ورودی اطلاعات با سطح اصطکاک بسیار پایین نیاز اساسی به فناوری هوش مصنوعی دارد که بتواند به طور عمیقی منظور کاربر را درک کند.

تانیا جاکنر (Tanya Jonker) مدیر تحقیقات علمی FRL گفته است: “در آینده هوش مصنوعی بنیادین تا حدی درکی از کاری که ممکن از شما انجام بدهید را خواهد داشت. برای مثال شما برای ورزش‌کردن به خارج خانه می‌روید و بر اساس رفتار شما درگذشته این سیستم تشخیص می‌دهد که شما احتمالاً می‌خواهید به فهرستی از موسیقی‌هایی که مخصوص ورزش هستند گوش دهید. در همین راستا این سؤال را در صفحه‌نمایش در اختیار شما قرار می‌دهد که ‘آیا می‌خواهید به موسیقی‌های مخصوص دویدن گوش فرا دهید؟ ’ این نحوه کارکرد سیستم تطبیق‌پذیر است. سپس شما می‌توانید به‌راحتی پیشنهاد نمایش‌داده‌شده را با استفاده از یک حرکت کوچک تأیید کنید یا تغییر دهید. این کلیک‌های هوشمندانه به شما این امکان را می‌دهد تا این حرکات مفهومی را با کوچک‌ترین حساسیت در رفتار انجام دهید زیراکه سیستم بنیادی این دستگاه دستوری را اجرا می‌کند که طبق تجربیات قبلی که از رفتار و حرکات شما کسب کرده است بیشتر محتمل به نظر می‌رسد و این امکان را به شما می‌دهد تا با مینیمال ترین حرکات دستورات خود را عملی کنید.”

بیشتر این مطالب فعلاً در حد طرح اولیه هستند. درحالی‌که تلفن‌های همراه و ساعت‌های هوشمند امروزی قادر هستند که برخی اطلاعات شما از قبیل زمان، مکان و دستگاه‌های متصل دیگر را به طور هوشمند تشخیص دهند تا اعمالی که ممکن از شما انجام دهید را پیش‌بینی کنند، نوعی از هوش مصنوعی محتوا محوری که فیس‌بوک در نظر دارد به‌نوعی انقلابی در دیدگاه‌ها نسبت به این حوزه ایجاد کرده است و هم نیازمند هوش مصنوعی قدرتمند و هم‌سطحی پوشیده از سنسورهایی که تشخیص و درک واقعی و سریع از محیط کاربر داشته باشند خواهد بود.

سؤالات بی‌جواب در بخش حریم خصوصی

فیس‌بوک اذعان کرده است که هدفش از برنامه‌ریزی آینده فناوری واقعیت گسترده ساخت فناوری‌هایی است که “خود انسان‌محور اصلی تمام این تجربه باشد.”

رسیدن به این هدف برای این کمپانی نیازمند سخت‌افزار و نرم‌افزاری بافهم اساس و بنیادی از کاربر و محیط اطراف آن است.

اما فیس‌بوک این ایده‌ها را تا همین حد نگه‌داشته است و گفته است که رسیدن به این هدف نیازمند پیشرفت تکنولوژی‌های نرم‌افزار و سخت‌افزار است اما اقرار کرده که توان پاسخگویی به سؤالات گسترده‌تر در این حوضه را ندارد.

شان کلر (Seab Keller) سرپرست تحقیقات عملی FRL می‌گوید: “درک و برطرف‌کردن مشکلات وابسته به علم اخلاقی که توسط این فناوری پیش می‌آید نیازمند همکاری و پذیرش از ظرف تمام سطوح جامعه است. ما به‌راحتی و به‌تنهایی نمی‌توانیم به آن مرحله برسیم و درنتیجه نیز در این راستا تلاش نمی‌کنیم. همان‌طور که ما فناوری‌های جدید را اختراع می‌کنیم، موظف هستیم تا آموخته‌هایمان را با جامعه به اشتراک بگذاریم و محیطی برای تبادل نظر و پاسخ به سؤالات مربوطه به وجود بیاوریم.”

درواقع، این کمپانی اذعان دارد که امروزه دلیل اصلی این به اشتراک‌گذاری اطلاعات این است که قبل از اینکه فناوری حاصل را به خارج از آزمایشگاه‌ها منتقل کنند و وارد بازار خریدوفروش کنند جامعه گسترده فناوری را با این سؤالات بی‌پاسخ آشنا کند.

“ما محققان خود را برای انتشار تحقیقات خود در قالب مقاله‌های بررسی‌شده حمایت و تشویق می‌کنیم و به همین دلیل است که در حال حاضر ما این فناوری را به مردم جهان توضیح می‌دهیم. ما معتقدیم که قبل از این‌که هرکدام از این فناوری‌ها به‌عنوان محصولی اقتصادی به دست مشتریان برسند، بسیاری از بحث‌های باز و شفاف درباره امکان و چگونگی تعامل انسان و رایانه وجود دارند.”

منبع RoadToVR
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.